sobota, 27 czerwca 2015

25. I w pewnym dniu...



Piękno odnajduje się w dziwnych chwilach


                Słońce już dawno zapadło za linię horyzontu, dając miejsce lśniącej pełni. Natchnionej, mrocznej czerni. Księżyc z ziemi wyglądał niezwykle, wielka srebrzysta kula, zawieszona, niczym lustro na ciemnej otchłani nieba. Wszystko zgrywało się ze sobą idealnie, jakby te dwa fragmenty świata nie mogły istnieć osobno.

                Dziewczyna przymknęła zmęczone powieki w rytm kołyszącego ją pociągu. Oddawała się swobodnie wielkości usypiania i nawet nieświadomie oparła głowę o ramię Ashtona. Jakby jej świat, tak samo jak nocne niebo i księżyc, był skrzyżowany ze światem tego chłopaka i nie mogły istnieć osobno. Przejrzała jeszcze ostatni raz każde dzisiejsze zdarzenie powoli usypiając. Uśmiechała się, mając w pamięci swoją dłoń w jego dłoni. Czuła się jednocześnie szczęśliwa i przerażona, że tak dała ponieść się fali szaleństwa. Poczuła w końcu wiatr we włosach, gdy spadała, ale zawsze ktoś ją asekurował, ktoś był. Trzymał mocno za rękę i nie dał upaść. Torował drogę, przepychając się przez tłum ludzi na peronie, by mogła iść za nim. W ostatniej chwili wpadł do wagonu i przyciągnął ją mocno do siebie, nie chcąc jej pozostawić.

 Mogła okręcać się wokół własnej osi, głośno śmiejąc. Nitki smutku natychmiast pękły, mogła znów poczuć się lekko. Uległa niekontrolowanej radości. Rzucała się w przepaść, ale nie samotnie. Z nim, również udekorowanym w serpentyny lat dziecinnych.

Trzymała w rękach patyk z ogromną różową chmurą waty cukrowej i śmiała się, gdy Ashton podbierał jej ukradkiem, krzywiąc śmieszne miny. W pewnym momencie wzięła kłębek w palce, zwijając w kulkę. Spojrzał na nią dziwnym wzrokiem i zapytał:

–Ty też tak robisz?

Na co zaśmiała się, dziwiąc się, że łączy ich sposób smakowania słodyczy. Nagle zerwała się z ławki i podeszła do huśtawki, przejeżdżając delikatnie po wyrobionych sznurach. Usadowiła się na zabawce patrząc, wyzywająco na chłopaka.

– Nie  – oburzył się, idąc w jej kierunku – chyba jesteś na to za stara.

– Wcale nie, dzisiaj nie mam kucyków i może dlatego wyglądam poważniej? – podpuszczała go. – Popchnij mnie.

Zamrugała rzęsami z dziecięcą niewinnością, czekając, aż skusi go jej wzrok. Jeszcze raz wzięła ogromny kęs waty, przesadnie demonstrując łakomstwo. Jeden kawałek przykleił się jej do policzka, na co chłopak wybuchnął śmiechem i dał się tym przekonać.

– Tylko mocno się trzymaj – zawołał, a ona aż pisnęła.

Było tak beztrosko, gdy był blisko niej. Zapomniała o tym zwykłym świecie, przenosząc się do całkiem innej krainy, gdzie to ona miała prawa do władzy. Gdy wdrapywali się po szczeblach domku na drzewie, on szedł tuż za nią. Może i nie było wysoko od ziemi, ale i tak czuli się szczęśliwi, gdy leżeli na zszarzałej podłodze domku, słuchając ćwierkania ptaków.

– Wiesz, że kiedyś miałam marzenia ? – zapytała, patrząc w górę.

Obserwował wtedy jej rysy sparzone trudem życia. Patrzył na niebieskie oczy, okolone krótkimi rzęsami. Oglądał każdy fragment jej twarzy, chcąc poznać ich historię.

– Ja również – wyznał, nie odrywając wzroku od niej.

– I właśnie jedno z nich się spełniło.

– Piękna chwila na spełnienie marzenia – zamruczał. – Niech zgadnę, chciałaś wleźć do domku na drzewie i leżeć tak jak teraz, ze mną?

– Chyba byłeś najlepszy w kalambury – prychnęła, patrząc na niego. – Chciałam nie zastanawiać się nad tym co robię, po prostu to robić.

– Bardzo głęboka myśl.

– Cały czas się ze mnie naśmiewasz – odezwała się, popychając go w ramię.

– Oj, może troszeczkę – droczył się.

– Jasne, cały czas.

Odwróciła wtedy od niego głowę, ale zatrzymał ją ręką, odwracając jej podbródek z powrotem w swoją stronę. Znów skupiał się na jej twarzy, delikatnie przybliżając. Jej serce biło o wiele za mocno, ale jego także. Nigdy wcześniej nie poddawał się takiej chwili napięcia. Wokół panował spokój, ale gdzieś w środku wszystko wyrywało się ku sobie. Ale gdy tylko musnęli się nosami, na drabince przy drzewie jakiś dziecięcy głosik zawołał i dało odczuć się, że ktoś mały, ale zwinny za chwilę dołączy do nich.

A teraz zasypiała, wsparta na ciepłym ramieniu chłopaka, którego poznała przez przypadek. Czuła się bezpiecznie, oddając się rytmowi oddechów, aż zasnęła. A on wtedy delikatnie dotknął kciukiem jej policzka, zahaczając o kosmyk rozczochranych włosów. Uśmiechał się również, gdy przez sen westchnęła. Ale gdzieś w środku czaił się cień świadomości, że mimo tych wspólnych mile spędzonych chwil, jutro wszystko zamieni się tylko, a może i aż, w wspomnienia.
 
***
Mam nadzieję, że nie jest aż tak źle, jak mi się wydaje. ;)
I zdradzę Wam, że już niedługo do końca.
I mam takie małe wrażenie, że coraz mniej Was tutaj...
Wiem, że ja zawalam, ale postaram się zmienić, ukradnę trochę czasu i wpadnę tam, gdzie powinnam. ;) 

10 komentarzy:

  1. Marzenia to piękna rzecz i warto zawsze je spełniać.
    Jak się ma jeszcze z kim to robić, to już w ogóle jest cudownie! :)

    Asthon wydaje się naprawdę dobrym facetem. Żywię nadzieję, że nie są to pozory i Ags w końcu mu zaufa tak w 100%! :)

    Buziaki ;*

    Ps. Tak, troszkę zawalasz, ale każdy ma prawo odpocząć i ogarnąć swoje sprawy w realnym życiu ;))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj tak. Ags chyba chce mu zaufać, ale coś ją w nim nieświadomie niepokoi...
      Ostatnio nie mam ochoty na nic, takie dziwne kaprysy, szwendania się z kąta w kąt, ale jestem na dobrej drodze, by z tego wyjść. ;) Tak myślę.

      Usuń
  2. No nie, je też uwielbiam huśtać się na huśtawce, chociaż wydaje się na to za stara. Ale mam to gdzieś, zawsze jak jestem na placu zabaw, siadam i się huśtam :D
    No i podobnie zawsze chciałam mieć domek na drzewie. wydaje mi się taki przytulny i magiczny!
    Wreszcie widzę Ags w stu procentach szczęśliwą. Uwielbiam, kiedy zachowuje się tak naturalnie, beztrosko i wesoło. I cieszę się, że właśnie tak spędza czas z Ashtonem. Choć w dalszym ciagu nie wiem, z kim bym ją widziała: czy z nim, czy z Danielem w sweterku w renifery <3
    Niedługo do końca? No co Ty! Mam nadzieję jednak, że nie aż tak niedługo, moja droga, bo mam zamiar jeszcze trochę poczytać tej opowieści!
    Pozdrawiam! :*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Miało być aż do bólu słodko i niewinnie. ;D Wybór jest tym trudniejszy, gdy wiadomo, że obaj są równie doskonali dla Ags. ;)
      To miłe, ale przez ten rok zmieniłam w sobie coś odnośnie pisania, mam opory, by dalej kontynuować tę historię. Ustaliłam z góry ile ma być rozdziałów i tego się trzymam. Są początki i też końce...
      Jednak cieszę się bardzo, gdy widzę, że coś jednak się tutaj podoba. :)

      Usuń
  3. Ten rozdział był bardzo przyjemny. Taki beztroski i słodki. Jakby po tych wszystkich momentach niepewności potrzebowali wreszcie takiej chwili oddechu. Bardzo mi się podobał! ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. Zaczynam od nowa. Niedawno pojawił się Prolog nowego "Walczę i zwyciężę", w którym większość tekstu pozostanie zmieniona, fabuła ulegnie modyfikacji, a charaktery postaci będą bardziej dopracowane i wyraziste. Domyślam się, że to może być męczące dlatego nie namawiam do czytania. Serdecznie zapraszam, a co postanowisz? Pozostaje mi tylko czekać na odpowiedź;)
    Pozdrawiam! ;*

    OdpowiedzUsuń
  5. Kiedy wracasz z opowiadaniem? :)
    Pytam, choć sama weny nie mam w nadmiarze :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie wiem, czy w ogóle wrócę. :l Przez całe lato nic nie naskrobałam, a jesień to pora depresyjna, więc może być jeszcze trudniej.
      Jednak dobrze, że pytasz. Może potrzebuję takiego dobrego "kopa" od kogoś, by się za to zabrać. ;)

      Usuń
  6. Witam Cię!

    Wiem, że dawno nie dałam znaku życia i z pewnością będziesz na mnie okropnie zła. Zwłaszcza po tym, jak porzuciłam bloga TM. Tak wyszło, a ja niestety nie jestem na to nic poradzić. Zniknęłam z Internetu na jakiś czas. Teraz wróciłam, jednak nie mogę zapewnić, że będę tu regularnie.
    Oczywiście postaram się nadrobić zaległości w Twoim opowiadaniu. Skończyłam na 19 bądź 20 rozdziale. Popraw mnie, jeśli się mylę.
    Przy okazji zapraszam Cię na mojego nowego bloga: http://czesc-jestem-wilk.blogspot.com/

    Pozdrawiam i ściskam <3

    OdpowiedzUsuń